قله خرسنگ

ارتفاع قله : 4100 متر

راه های دسترسی به منطقه:  تهران - رودبارقصران ، فشم - روستاي آب نيك – دره آب نيك بسمت کلارود ، بازندون (زندان بان) و بند جانستون – سپيد چشمه – غار بيوك –  دوراهي كوه جانستون و كوه خرسنگ بسمت راست - دامنه خرسنگ - یال اصلی جانستون به خرسنگ - قله خرسنگ.

بررسی توپوگرافی :
خرسنگ به این دلیل به این نام نامگذاری شده که در قله سنگ های بزرگی وجود دارد. این قله در شمال روستای آبنیک - گرمابدر و در غرب دشت لار قرار دارد. از جنوب به قله خاتون بارگاه و گردنه یونزار و قله کاسونک منتهی می گردد و از شمال توسط گردنه ولاره به قله ۳۸۵۰ متری خرسنگ شمالی و قله جانستون و خلنو ختم می شود.

لوازم مورد نیاز :

پوشاک فصل ، صبحانه و نهار ، عینک آفتابی ، کلاه آفتاب گیر ، کرم ضد آفتاب و ….

نقاط GPS آب نیک :

E 51 37 .072

نقاط GPS دشت جانستون :

E 51 37.359

نقاط GPS قله خرسنگ :

E 51 38.330 N 35 59.429 N 36 00.816 N 36 01.598

منابع اطلاعاتی :

کتاب کوهنوردی در ایران ، نویسنده : علی مقیم و موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی

كوه‌های قصران

سلسله ارتفاعات موسوم به كوهستان كلون بستك و یا به‌عبارتی كوه‌ های قصران را باید به‌عنوان بخشی از رشته كوه‌های البرز مركزی در حد فاصل دو دره رودخانه هراز از سمت شرق و رودخانه كرج و چالوس از سمت غرب و در فاصله دریای مازندران از شمال و از سمت جنوب تا شهر تهران به‌ حساب آورد.
البرز مركزی بخش بسیار مهم و مرتفعی در میان سلسله جبال البرز محسوب می‌گردد كه در آن كوه‌ های بسیار مشهوری چون «دماوند» با ارتفاع 5671 متر، «دو خواهرون» 4318 متر، «آزادكوه» 4390 متر، «توچال» 3965 متر و «مهرچال» 3921 متر در آن قرار دارند.
كوهستان بزرگ و مرتفع البرز مركزی را از شمال دره رودخانه هراز (بلده) از ناحیه كوهستانی جنگلی كجور بلده جدا می‌سازد. در ناحیه شرقی این كوهستان دره وسیع و مسطح رودخانه لارو ناحیه نمارستاق و در قسمت جنوبی آن سلسله كوه‌های لواسانات و در مركز آن كوهستان «كلون بستك» و خلنو» قرار دارد. همچنین در این بخش از البرز مركزی كوهستان مهم توچال، در جنوب غربی و آزادكوه در شمال آن قرار گرفته است.
باید دره جاجرود و آبادی‌ های كوچك و بزرگ آن چون فشم، اوشان، میگون، گرمابدر، آهار و شمشك را از لحاظ تاریخی در حیطه قصران و ارتفاعات مشرف بر این روستاها و یا به‌عبارتی باغ شهرها را از جمله كوه‌های قصران به‌حساب آورد. اما آن‌ چه در این مقوله از آن می‌توان به‌عنوان كوه‌های قصران نام برد، مجموعه‌ای از ارتفاعاتی است كه از حوالی گردنه «دیزین» در ارتفاع 3200 متری واقع در غرب ده «دربند سر» آغاز و با شیب تندی به قله مرتفع و بسیار مشهور این كوهستان یعنی كلون بستك 4300 متری و یا به قول محلی‌ها خورتونك متصل می‌گردد.
كلون بستك از طریق خط الرأس مرتفعی به سمت شرق با ارتفاعی در حدود 4000 متر به پیش رفته تا به دومین قله بلند این كوه‌ها یعنی «سرچال» یا به قول محلی‌ها «لته غار» برسد. قله سركچال را باید به‌عنوان سر شاخه اصلی اتصال كوهستان كلون بستك به كوه‌های خلنو و خرسنگ به‌ حساب آورد.
قله سركچال از طریق گردنه تاریخی «لجنی» به قله كوتاه تر «آبك» و از طریق گردنه مرتفع ورزاب 4000 متری به قله «برج» و از این طریق به خط الرأس موسوم به «خرسنگ جانستون» متصل می‌گردد. این خط‌الرأس با تشكیل قلل جانستون 4100 متری و خرسنگ 3950 متری به قله «خاتون بارگاه» و گردنه 3200 متری بسیار مهم و مشهور آن‌كه معبر عبور و مرور اهالی قصران و سایر روستاهای پهنه شمیرانات به لار و كجور در شمال می‌باشد، نقطه‌ای است كه خط‌الرأس خرسنگ را به قله «كاسونك» و به‌قول محلی‌ها «شیوركش»، سر آغاز اتصال خط‌الرأس شمال كوه‌های قصران، به كوه‌های لواسانات منتهی می‌سازد.
قلل «شیوركش» و «كاسونك» نیز از طریق گردنه «مرق سر» به خط‌الرأس كوه‌های لواسانات، قللی چون «هم هن» 3608 متری «پیرزن كلوم» و «مهرچال» در شمال ده امامه، اتصال یافته و تا حوالی گردنه امامه و گلوكان و ناحیه تپه ماهوری «ورجین» به پیش می‌رود.
كوه‌های لواسانات كه شامل قللی چون «هم هن»، «پیرزن كلوم»، «مهرچال»، «آتشكوه»، «ریزان»، «پرسون»، «سر سیاه غار»، «فیل زمین»، «كوه كبود»، و «گل زرد»، می‌باشند از حوالی شرق دره رودخانه جاجرود در نزدیكی اوشان آغاز و تا منطقه پلور در جاده هراز امتداد می‌یابند و در قسمت دامنه جنوبی خود به روستاهای مشهوری چون لشگرك، گلوكان، راحت‌آباد، گلندوك، كند، آفجه، سینك، برگ جهان، لواسان بزرگ و «جورد» محدود می‌گردند.
در ناحیه غربی دره قصران، رشته كوه مهم توچال، قلل «سی چال» و قله تاریخی و باستانی قلعه دختر قرار دارد كه پس از پشت سر نهادن آخرین قله آن یعنی سی چال مجدداً به‌سوی شمال به گردنه دیزین می‌رسد.
مهم‌ترین دره‌های رودخانه خیز منشعب از این ناحیه كوهستانی را باید دره‌های ایگل، آهار و شكرآب، ده تنگه، هملون و آهنگرك نام برد كه تماماً از دره‌های شرقی و شمالی توچال محسوب می‌گردند.

پل تاریخی

در فاصله 12 کیلومتری شمال شرق فشم و در محل تقاطع سه راهی فشم  - آب نیک - گرمابدر و در فاصله 1 کیلومتری شرق آب نیک و در موقعیت جغرافیایی 35 درجه و 59 دقیقه و 8.06 ثانیه عرض جغرافیایی و 51 درجه و 37 دقیقه و 08.1 ثانیه طول جغرافیایی و در ارتفاع 2395متر از سطح دریا و بر روی رودخانه آبنیک پل یک دهانه ای وجود دارد که سال احداث آن 1320 هجری شمسی است.
مصالح احداث پل سنگ مالون تراشیده و سیمان بوده و دارای قوس نیم دایره باز است و به سبک پلهای راه آهن سراسری و دیگر پلهای اول ساخته شده است در دو طرف بالای دهانه پل و در منتهی الیه قوس آن دو قطعه سنگ نسبتآ بزرگ نسب شده است. در قسمت بالای سنگ سال 1320 و در پائین آن 1941 حک شده و جز آن نوشته دیگری ندارد.
پل تاریخی آبنیک علی رغم گذشت بیش از شصت سال از عمر آن از استحکام و ایستایی بسیار خوبی برخوردار بوده و کوچکترین خللی به آن وارد نشده است.
وجود چنین پلی در نقطه ای نسبتا دور و در مسیری که راه اصلی نبوده حائز اهمیت فراوان میباشد . در حال حاظر عبور جوی آب از پشت پایه جنوبی پل موجب ریزش دائم آب ازبدنه های آن شده و آنرا در وضعیت آسیب پذیری قرار داده است. شایسته است برای حفظ این سند ارزشمند مهندسی در منطقه نسبت به تغییر مسیر آب و رفع خطر از آن اقدام شود.

دشت جانستون

دشت جانستون حوالی روستای آب نیک در 30 کیلومتری شمال شرقی تهران قرار دارد. با پیاده روی در روستای آب نیک، عبور از رودخانه و طی کردن مسیری صخره ای که شیب نسبتآ تندی دارد، بعد از حدود یک ساعت به دشت جانستون می رسیم. دشت مسطح و وسیع است و در بهار بسیار زیبا وسرسبز . در سمت چپ مسیر رودخانه آبنیک جریان دارد, روبرو قله های خرسنگ و جانستون و در پشت سر قله های پیرزن کلون و آبک دیده می شود. پیاده روی در دشت یک ساعت و نیم زمان لازم دارد و در انتها به غاری دست کن به نام بیوک آغا می رسیم که ظرفیت حدود 12 نفر را داراست.